کتاب «بیدل، سپهری و سبک هندی» اثر «سید حسن حسینی» است. در توضیحات کتاب آمده است: «اگر بخواهیم در شعر پس از نیما به دنبال سبک های شناخته شده شعر فارسی بگردیم به یقین، شعر سهراب سپهری به اعتبار عملکرد ظریف و دامنه دار قوۀ خیال و نقش آفرینی‌های ذهن و پیچ و تاب های زبان، به شعر سبک هندی تعلق خواهد گرفت. بیدل دهلوی نیز، میراث دار صائب و اقمار او در سبک هندی است و گرچه زبانش چندان پیچش دارد و معانی اش چندان تو بر توست که شعرش "بی معنی" می نماید، اما شعر سپهری با شعر او مشابهت های فراوان دارد. بیدل و سپهری هر دو در فضایی دم می زنند که سرپناهش سوررئالیسم پیشرفته است."بیدل، سپهری و سبک هندی"، پژوهشی در حوزۀ ادبیات تطبیقی است که با زبانی دلنشین و سبکی خواندنی، پیوستگی‌ها و مانندگی‌های دو شاعر را نسبت به هم، به ما نشان می‌دهد.»