تعریف اورت شوستروم از انسان سلطه جو و شخصیت مقابل آن یعنی انسان خویشتن ساز: «انسان سلطه جو شخصی است که با روشهای خود-شکستی خاص خود و دیگران را به عنوان اشیا استثمار،استفاده و یا کنترل می کند هر چند هر کس تا اندازه ای سلطه جو است اما روانشناسی انسان مدرن عقیده دارد که از این سلطه جوئیها می توان قابلیتهای مثبتی که آبراهام مزلو و کرت گلداشتاین آن را خویشتن سازی می نامند به وجود آورد. نقطه مقابل سلطه جو خویشتن ساز است که می توان او را اینگونه تعریف کرد : شخصی که خود و دیگران را به عنوان افراد یا موجوداتی با قابلیتهای بی مانند قدر می نهد و خویشتن واقعی خود را آشکار می سازد.
تصاد در این است که قسمتی از وجود ما سلطه جو و قسمتی خویشتن ساز است اما قدر هستیم به طور مستمر در جهت خویشتن سازی سیر کنیم.»
همانطور که تا حدودی از تعریف هم بر می آمد سلطه جویی تنها به معنی ظلم کردن و یا آزار و اذیت نیست بلکه حتی یک انسان ممکن است با مهربانی همدلی و صفتهای خوب هم سلطه جویی کند